Zgrzewanie zwarciowe
Podstawowymi parametrami zgrzewania zwarciowego - zależnymi od właściwości łączonych metali — są: natężenie prądu zgrzewania siła docisku F, długość wysunięcia części poza szczęki mocujące, naddatek na spęczanie Ay, czas przepływu prądu zgrzewania. Przy zgrzewaniu elementów o małym polu przekroju poprzecznego stosuje się mały docisk jednostkowy (ok. 5-20 N/mm") i dużą gęstość prądu (dla stali ok. 500-800 A/mm ), które w krótkim czasie powodują nadtopienie strefy złącza i wyciśnięcie metalu, dzięki czemu zgrzeina jest czysta, a jej wytrzymałość dorównuje wytrzymałości materiału rodzimego. W wypadku zgrzewania części o większych przekrojach (o średnicy > 10 mm) zaleca się małą gęstość prądu i duży docisk, np. dla stali 200-300 A/mm2 i 30n-50 N/mm . Końce zgrzewanych części nie są nadtopione, występuje znaczne ich spęczenie a powierzchnie styku bywają do tego stopnia utlenione, że pomimo znacznego zwiększenia pola przekroju poprzecznego zgrzeiny (w stosunku do pola przekroju części zgrzewanej) wytrzymałość złącza może być mniejsza niż materiału rodzimego. Naddatek na spęczanie wynosi zwykle 40-60% długości odcinka metalu wysuniętego z elektrod lub 0,2-0,7 średnicy pręta. Czas przepływu prądu, który jest parametrem wynikowym, wynosi ok. 0,5 s, zależnie od rodzaju materiału i gęstości prądu.
nagłośnienie kody kreskowe popularne taśmy led w naszych kuchniach