Fizyczne podstawy lutowania

Lutowanie jest stosowane w elektrotechnice, w produkcji aparatury teletechnicznej i pomiarowej (lutowanie miękkie przewodów z elementami urządzeń, pobielanie styków i końcówek przewodów), w elektronice (montaż obwodów drukowanych), w wytwarzaniu drobnych części maszyn (koła zębate, dźwignie), w aparaturze chłodniczej i pojemnikach (chłodnice, opakowania na żywność), w produkcji narzędzi skrawających (łączenie płytek skrawających z węglików spiekanych, diamentu, z oprawą w nożach tokarskich i głowicach frezerskich), w montażu przyrządów półprzewodnikowych (połączenia ceramiczno-metalowe przepustów prądowych) itd. Lutowanie stosuje się w produkcji jednostkowej i masowej. W procesie powstawania złącza lutowanego wyróżnia się dwa rodzaje zjawisk: adhezyjne i dyfuzyjne. Zjawiska adhezyjne obejmują kontakt fizyczny i chemiczny między materiałem lutowanym i lutowiem, w którym ważną rolę pełnią: zwilżalność, napięcie powierzchniowe, rozpływność i włoskowatość. Zwilżalność jest to zdolność pokrywania powierzchni materiału lutowanego cienką, równomierną i nieprzerwaną warstewką lutu. Warunkiem zwilżania jest, by siły przyciągania (adhezji) między cząsteczkami ciekłego lutu i cząsteczkami lutowanego materiału były większe od sił spójności (kohezji) między cząsteczkami ciekłego lutu. Miarą zwilżalności jest wartość tzw. kąta. zwilżenia ę, jaki tworzy powierzchnia ciekłego lutu z powierzchnią metalu lutowanego. Wartość tego kąta wynika z równowagi energii powierzchniowych na styku trzech (L, T, M) faz: ciekłego lutu (L) z topnikiem (T) lub fazą gazową - yLT, materiału lutowanego (M) z topnikiem (T) lub fazą gazową - yMT i materiału lutowanego (M) zciękłym lutem (L) - yML i jest określona równaniem Younga
fajerwerki na wesele drukarnia Najtańsze netbooki w sieci