Kat zwilzenia
Kąt zwilżenia maleje (tzn. wzrasta zwilżalność) wtedy, kiedy zmniejsza się energia powierzchniowa między materiałem lutowanym i ciekłym lutem i/lub energia powierzchniowa lutu. Praktycznie wartość kąta zwilżenia ę zależy od rodzaju metalu zwilżanego i lutu, rodzaju mediów wspomagających zwilżanie (aktywność chemiczna topnika, gazu ochronnego, redukującego lub próżni), temperatury lutowania, dokładności oczyszczenia powierzchni i jej chropowatości. Jeżeli kąt ę > 40°, to pojawiają się kłopoty technologiczne. Najczęściej stosowanymi lutami są stopy metali zawierające kilka pierwiastków, które powodują, że rozpływ-ność jest różna. W lutach na osnowie cyny np. dodatki ołowiu, antymonu lub sodu poprawiają rozpływność (zmniejszają napięcie powierzchniowe), natomiast miedź, kadm, mangan, cynk i aluminium pogarszają rozpływność lutu. Zwilżanie metali w stanie stałym zachodzi zazwyczaj wówczas, gdy tworzą one z płynnymi lutami roztwory stałe (rozpuszczają się wzajemnie) lub fazy międzymetaliczne. Z procesem zwilżania ściśle wiąże się rozpływność lutowia na powierzchni materiału lutowanego. Charakter i stopień rozpływności zależy od tych samych czynników, które wpływają na zwilżalność.
zawór PVDF izopropanol naprawa sprężarek