Spwawalnictwo

W początkowej fazie zgrzewania największa jest rezystancja styku R2 której wartość zależy od rodzaju materiałów zgrzewanych, dokładności i czystości stykających się powierzchni oraz siły docisku. W miarę nagrzewania się elementów rezystancja R1 maleje, a rośnie rezystancja materiału rm1 i Rm2- Rezystancje styku Rg1 i Rg2 powinny być możliwie jak najmniejsze, tak aby elektrody się nie nagrzewały; zwykle muszą one być chłodzone wodą. W procesie zgrzewania bardzo ważna jest rezystancja styku rs; na nim powinno wydzielić się najwięcej ciepła. Najwyższa temperatura występuje na styku łączonych materiałów i w tym miejscu zachodzi wysokie uplastycznienie lub nadtopienie pewnej objętości materiału, z której powstaje zgrzeina. Podstawowymi parametrami zgrzewania rezystancyjnego są: natężenie prądu zgrzewania, czas jego przepływu i siła docisku wywierana na łączone części. Dobiera się je w zależności od gatunku (właściwości fizycznych) i wymiarów geometrycznych (grubości lub pola przekroju poprzecznego) materiałów zgrzewanych. Wysokie natężenie prądu i krótki czas jego przepływu oraz duża siła docisku są określane jako tzw. parametry (lub zgrzewanie) twarde, natomiast parametry o wartościach przeciwnych do nich —jako miękkie. Parametry twarde skracają proces zgrzewania i zużycie energii. Stosuje się je w zgrzewaniu metali o wysokiej przewodności elektrycznej i cieplnej, np. aluminium, miedzi i ich stopów, oraz stali konstrukcyjnych dobrze zgrzewalnych (o niskim CE). Do stali trudno zgrzewalnych stosuje się parametry miękkie, aby uniknąć utwardzenia w SWC i pęknięć. Dla stali trudno zgrzewalnych w cykl zgrzewania włącza się niekiedy wyżarzanie powstałego złącza.
Projektowanie stron Sosnowiec drukarka skaner alarmy domowe