Spwawalnictwo

Zgrzewanie rezystancyjne liniowe polega na spajaniu części szwem wyznaczanym przez toczące się elektrody krążkowe zgrzewarki. Walcowe powierzchnie robocze elektrod stykające się z elementami zgrzewanymi wyznaczają chwilowe miejsca docisku i przepływu prądu zgrzewania, a więc miejsca tworzenia się zgrzein. Zgrzeina liniowa jest zbiorem zgrzein punktowych, więc zjawiska elektryczne i cieplne są podobne do zachodzących podczas zgrzewania punktowego, przy czym większe jest bocznikowanie prądu. Ruch elektrod względem zgrzewanego wyrobu odbywa się ze stałym dociskiem. W zależności od czasu trwania impulsów prądowych i ruchu elektrod względem zgrzewanego przedmiotu rozróżnia się zgrzewanie liniowe: — ciągłe, gdy przepływ prądu i przesuw przedmiotu (obrót napędzanych ze stałą prędkością elektrod) odbywają się bez przerw; zgrzeina jest szczelna; — przerywane, gdy przepływ prądu odbywa się z regularnymi przerwami, a przesuw przedmiotu jest ciągły. Zgrzewanie ciągłe stosuje się do łączenia blach stalowych niestopowych o grubości do ok. l mm. Najczęściej jest stosowane zgrzewanie liniowe przerywane, umożliwiające łączenie blach o grubości do ok. 3 mm. Poszczególne jądra zgrzeiny mogą na siebie zachodzić i wtedy uzyskuje się szew szczelny. Mogą być też od siebie oddalone.
żarówka led żyrandole automatyka budynkowa