Spwawalnictwo

Trudności przy lutowaniu węglików wynikają głównie ze składu chemicznego spieków i różnicy rozszerzalności cieplnej węglików i stali. Płytki z węglików (np. WC, TaC, NbC w osnowie z kobaltem, niklem, żelazem), które są używane jako ostrza narzędzi skrawających, łączy się ze stalową częścią chwytową najczęściej lutami mosiężnymi z dodatkami niklu, magnezu i aluminium, stosując topniki boranowe. Można również łączyć lutami srebrnymi z dodatkiem miedzi, niklu, cynku, manganu i kadmu przy użyciu topników fluorkowych i fluorkowo-boranowych. W lutowaniu piecowym w atmosferach kontrolowanych lutem może być sama miedź lub stopy Cu-Ni oraz Cu-Mn-Co. W celu zmniejszenia naprężeń w złączu, wywołanych różnicą rozszerzalności cieplnej stali i węglików, wprowadza się niekiedy między nie wkładki pośredniczące z folii lub siatki wykonane z miedzi, niklu, żelaza lub ich stopów. Do lutowania płytek ze stali szybkotnącej stosuje się spoiwa miedziane z niklem, manganem, siarką oraz spoiwa mosiężne z niklem o temperaturze topnienia 120(H1300°C. Spoiwa takie sprawiają, że płytki wytrzymują proces obróbki cieplnej narzędzia. W opisywanym procesie lutowania używa się zazwyczaj topników boraksowych. Płytki można lutować płomieniowo, oporowo, indukcyjnie i w piecach z atmosferą kontrolowaną.
aoyue 863 Gedore Fajerwerki sklep