Spwawalnictwo

Cięcie termiczne jest procesem rozdzielania materiału, który polega na wypalaniu w nim szczeliny tlenem lub wytapianiu jej skoncentrowanym źródłem ciepła. Powszechne zastosowanie mają następujące metody cięcia: tlenowe, plazmowe, laserowe i łukowe. Z pewnymi ograniczeniami niektóre metody cięcia termicznego stosuje się do wszystkich metali i stopów używanych w przemyśle, a niekiedy także do ceramiki, tworzyw organicznych i nieorganicznych. Są one również wykorzystywane do ukosowania blach do spawania, wykonywania otworów, żłobienia, usuwania warstwy tlenków (zendry) z powierzchni metalu. W każdej metodzie istnieją pewne odmiany związane np. z techniką cięcia, rodzajem stosowanych gazów, budową palników. Każdy proces cięcia może być realizowany jako ręczny lub zmechanizowany, zautomatyzowany, z wykorzystaniem oprogramowania numerycznego, szczególnie do sterowania ruchem palnika. Oprócz cięcia pojedynczych blach, w celu podniesienia wydajności produkcji, stosuje się cięcie blach w pakietach złożonych z kilku do kilkunastu arkuszy. Wykonuje się również cięcie pod wodą. Najwyższą dokładność i prędkość cięcia termicznego można uzyskać podczas cięcia laserowego, szczególnie blach cienkich. Wielkości te maleją proporcjonalnie przy cięciu plazmą, tlenem i łukowo. Cięcie łukowe jest rzadziej stosowane, ponieważ jakość powierzchni uzyskana w tym procesie jest niska. Uzupełniającą metodą cięcia termicznego staje się cięcie strumieniem wody, stosowane do większości tworzyw konstrukcyjnych.
Szlifierka Goleniewski - rekuperacja, wentylacja, klimatyzacja serwis saeco