Spwawalnictwo

Odporność przedmiotu na czynniki zewnętrzne (korozję, erozję, utlenianie, zużycie ścierne, kawitację, zmęczenie cieplne) zależy od właściwości jego cienkiej warstwy powierzchniowej, natomiast wytrzymałość mechaniczna od materiału rdzenia. W celu nadania powierzchni przedmiotu optymalnych cech użytkowych można j ą zmodyfikować różnymi działaniami technologicznymi. Wśród nich duży udział mają procesy spawalnicze, zwłaszcza nanoszenie powłok przez napawanie i natryskiwanie (PN-EN 657:2000). Modyfikacja powierzchni. Jest to każda zamierzona zmiana właściwości warstwy wierzchniej wyrobu, np. jej utwardzenie, amorfizacja, wytworzenie struktury metastabilnej, wprowadzenie do niej pierwiastków stopowych, nałożenie warstwy. Modyfikacji bez nanoszenia materiału dodatkowego można dokonać m.in. przez oddziaływanie na materiał ciepłem źródeł, które są stosowane w spawalnictwie. Najbardziej efektywne są laser i wiązka elektronów, które dzięki wysokiej koncentracji energii powoduj ą istotne zmiany mikrostruktury, a przez to właściwości metalu na nieznacznej jego głębokości. Nanoszenie powłok przez napawanie lub natryskiwanie. Jest to proces pokrewny spawaniu, w którym powłoki (warstwy, ściegi) z metalu, cermetalu, ceramiki, związków metali z niemetalami, tworzyw termoplastycznych są osadzane na powierzchni materiału.
drukarnia internetowa stacje lutownicze bga wózki widłowe serwis